Speelafspraakjes maken in de kleuterklas

24

Na zes weken zomervakantie waren niet alleen de kinderen, maar was ook mama er stiekem wel een beetje aan toe: de eerste schooldag. Dex start dit jaar in groep 2 en Odin gaat op maandag- en dinsdagochtend weer naar de peuterspeelzaal. Je zou denken dat het allemaal weer even wennen is, maar vanaf het moment dat je het schoolplein opstapt zou je bijna vergeten dat je deze voor het eerst sinds weken weer betreedt. Op een paar nieuwe gezichten na is er niks veranderd. Dit geldt ook voor leed dat ‘speelafspraakjes’ heet.

Speelafspraakjes maken

Okay, dat klinkt misschien een beetje dramatischer dan het in werkelijkheid is, want speelafspraakjes zijn natuurlijk ook heel leuk voor de kinderen en horen er gewoon een beetje bij. Maar wat heb ik daar de eerste weken van Dex zijn schoolcarrière aan moeten wennen. Vanaf letterlijk de eerste dag moest er afgesproken geworden. Zodra de kinderen de school uitlopen is er een soort van run op het afspreken van speeldates. ‘Mag Dex bij ons komen spelen?’ ‘Mama, kan Keesje bij ons komen spelen en mogen we dan op de trampoline?’ ‘Is het goed als Pietje uit school mee naar jullie gaat?’.

spelen03 - Speelafspraakjes maken in de kleuterklas

Zo ook gisteren, op de allereerste dag van dit schooljaar. En ondanks dat ik Dex van te voren duidelijk had gezegd dat we de eerste week niet afspreken (waar ik me waarschijnlijk niet aan ga kunnen houden, maar geef me in ieder geval deze eerste dag) heb ik voordat ik het schoolplein verlaten heb al drie potentiële afspraakjes moeten ontwijken. En dat is ook meteen wat ik het ergste vind aan dat afspreken: het maken van een speelafspraak. Daarbij vallen regelmatig teleurgestelde slachtoffers die door papa/mama/oma huilend of boos het schoolplein afgesleurd moeten worden. Ook ik bevind me wel eens in dat soort situaties.

Een aantal voorkomende voorbeelden:

  • Dex wil afspreken met een kindje, maar dat kindje niet met Dex (of andersom)
  • Dex heeft afgesproken maar gaat last minute toch met een ander kindje spelen (of andersom)
  • Dex is te laat met het vinden van een speelmaatje
  • Dex heeft met twee kindjes afsproken en eentje heeft dus pech (of andersom)
  • Dex was vergeten dat hij niet af mocht spreken van mama
  • Dex wil afspreken met een kindje, maar het kindje kan niet (of andersom)
  • Er stond een afspraak gepland maar één van de twee wil niet meer

Twee afspraakjes per week

Afgezien van de drama, vind ik het ook helemaal niet nodig om dagelijks af te spreken (en soms heb ik er ook gewoon even geen zin in). Kinderen zien elkaar al vijf dagen in de week op school en ik vind het ook gewoon fijn om Dex uit school te halen en lekker als gezin de middag door te brengen. Wij hebben dus als regel dat Dex één of twee keer per week af mag spreken. Sommige ouders die dat doen hebben daar vaste dagen voor (vanwege werk/BSO/oppas) maar wij kunnen daar gelukkig redelijk flexibel in zijn. Ik vertel Dex wel ‘s morgens altijd duidelijk of hij die dag wel of niet af mag spreken, om teleurstellingen te voorkomen. En ik ben ook de strengste niet, dus er wordt wel eens afgeweken van deze regel (meestal vanwege verdrietige kindjes, want daar kan ik slecht tegen, ssssst). Misschien kan ik het eigenlijk ook beter een richtlijn noemen.

spelen04 - Speelafspraakjes maken in de kleuterklas

Maar goed, heb je bovenstaande situaties op gepaste wijze op weten te lossen en mag er afgesproken worden, dan komen we bij het volgende punt: bij wie van de twee gaat er gespeeld worden? Dit was vooral in het begin nog wel een moeilijk punt, omdat Dex het toen nog erg spannend vond om ergens anders te gaan spelen. Dat hoeft overigens geen probleem te zijn, tenzij het speelmaatje er hetzelfde over denkt. Vaak komt het er dan op neer dat er met bemoeienis van de ouders een compromis gesloten wordt in de vorm van ‘vandaag bij hem, volgende keer bij jou’. Ik breng Dex in dat geval ook vaak zelf even weg, in plaats van dat hij gelijk met zijn speelafspraakje meegaat. Tegenwoordig is dit nog zelden nodig en is op woensdag- en vrijdagmiddag bij een speeldate mee-eten ook niet meer eng.

Eerste stappen naar een sociaal leven

Als er dan eindelijk naar hartenlust gespeeld kan worden, is de drama die daaraan vooraf ging al snel vergeten. Het is dan ook wel weer heel leuk om de kinderen samen bezig te zien en van een afstandje toe te kijken hoe Dex zich gedraagt als hij met vriendjes of vriendinnetjes is. Heel anders dan hoe hij zich bij mij gedraagt. En dan realiseer ik me dat deze speelafspraakjes eigenlijk de eerste stappen zijn naar zijn eigen sociale leven. Een sociaal leven waar hij het nu misschien al wel drukker mee heeft dan ik met het mijne, wat ik alleen maar kan aanmoedigen. Dus met dat in mijn achterhoofd, laat ik hem vandaag of morgen waarschijnlijk alsnog gewoon afspreken. Ook al is het de eerste schoolweek. En ook al had ik die graag nog even speeldate-vrij gehouden.

Hoe gaat dat bij jullie, is dat afspreken op de school van jouw kids ook zo’n ‘ding’? En hoe ga jij daarmee om, heb je regels voor het maken van speelafspraakjes, of bepaalde dagen waarop er wel of niet afgesproken mag worden?

About Author

Mama van Dex & Odin, getrouwd met Edwin, woont in Udenhout, creatief, passie voor schrijven, introvert, houdt van retro/vintage, former gamergirl, geek, ZZP-er, diabeet, baasje van hond Mulan en ratjes Oscar & Sonic.

24 reacties

  1. Inmiddels ben ik helemaal uit de speelafspraakjes maken op het schoolplein, maar het staat me nog heel goed bij. Liep tegen dezelfde dingen aan als jij nu doet, en probeerde dan ook de afspraak te maken dat 2x per week bij ons wel genoeg was. Niet dat het altijd lukte, de ene keer was het vaker, de andere eens een week niet. Succes en wijsheid met het nieuwe schooljaar en de speelafspraakjes.

  2. Hier kunnen ze alleen op woensdag afspreken omdat we de andere dagen met sporten en andere zaken zitten. Dus dat is wel gemakkelijk. Ik dat vind ik ook genoeg ook. Ik zie de drama wel voorbij komen, maar gelukkig ( even afkloppen) niet bij ons.

    • Ja hier hebben we donderdag zwemles maar verder hebben we geen ‘vaste’ dingen staan. Maar alsnog is elke dag afspreken too much 😉

  3. Ik was met stomheid geslagen toen mijn kinderen naar school gingen. Zelf was ik als kind gewend dat je alleen mocht afspreken op woensdag en zaterdagmiddag. Maar nu is het inderdaad elke dag.

    Ik geloof dat ik op een gegeven moment van te voren goede afspraken maakte met de kinderen. Maar nee zeggen vond ik lastig.

    • Ja dat is ook zo lastig, als de kinderen super enthousiast op je afgerend komen en je hoopvol aankijken…. zeg dan maar eens nee

  4. De tijd van speelafspraken maken ligt al weer ver achter mij maar na het lezen van je artikel komen er wel wat herinneringen naar boven. Ook ik vond het vaak een ramp. Temeer omdat er door de kleine groepen hier op het platteland niet zoveel keuze was en onze zoon daardoor vaak geen speelafspraken kon maken.

    • Oh ja dat is ook weer een ding. Hier zitten we in een dorp dus de meeste afspraken zijn te voet te doen, wat wel weer een voordeel is

  5. Hier is dat altijd wel goed gegaan, op de eerste keren na. Maar dat is natuulijk altijd wel even spannend.
    Hier is het inderdaad de woensdag en vrijdag waarop het doordeweeks een optie is buitenom de vakanties.

    Gelukkig hebben we van die facebookgroepen met kindjes uit dezelfde maand van een bepaald geboortejaar waardoor ze wel wat gewend waren voor er naar de basisschool gegaan werd.

    • Dat scheelt al inderdaad. Het is ook duidelijk voor de kinderen als ze weten waar ze aan toe zijn en er duidelijk afspraken staan 🙂

  6. Hier zijn de jongens wat groter en betekent het eerst huiswerk en dan vriendjes spelen. En elke dag vriendjes over de vloer zie ik ook niet zo zitten. Ik denk 1 of 2 x per week maar daar hebben we geen afspraken voor eigenlijk.

    • Als het ‘automatisch’ al zo loopt dat het niet dagelijks is, dan is het helemaal mooi. Hier moeten we echt die regel wel instellen nog haha

  7. N.B. Ik vond speelafspraakjes soms best pittig. Vooral als het niet zo soepel liep. In zijn boek Berichten uit het tussenhuisje zit wat dat betreft een hilarisch stukje als een meisje dat met de zoon van de schrijver komt spelen gaat huilen en naar huis wil.

    Ik vond dat heel herkenbaar.

    • Haha ja inmiddels heeft Dex ook wel een aantal kinderen waar ie vaker mee speelt en waarvan ik weet dat dat eigenlijk altijd goed verloopt 🙂 die leer je zelf dan ook wat beter kennen en dat is fijn.

  8. Herkenbaar. Zijn ook vaak kindjes die iedere keer bij ons willen spelen, dat doe ik niet. Om de beurt zeg ik dan. Komt dus ook wel eens voor dat er nooit meer met dat kind wordt gespeeld, omdat mijn kind daar niet wordt uitgenodigd. Ik vind het altijd een dingetje zelf hoor, mijn rustige middag naar de maan, maar het hoort erbij haha!

    • Haha ja hier proberen we inderdaad ook af te wisselen, de ene keer hier de andere keer daar. Gaat over het algemeen gelukkig wel goed

  9. Momenteel moet ik daar gelukkig nog niet aan denken maar kan me best voorstellen dat het een heel gedoe is. Ik hou mijn hart al vast voor wanneer mijn zoontje naar school gaat

  10. Amaai wat is het enorm populair bij jullie!
    Hier enkel voor verjaardagen… En die zijn er ook al genoeg vind ik hoor.
    Die worden groot gevierd in een binnenspeeltuin ofzo…

    • Ja dat afspreken is echt helemaal hot hier. Ik kan me dat van mezelf vroeger ook echt niet herinneren terwijl het dezelfde school was

  11. Herkenbaar! Vooral als lunch tijd,,heel veel klasgenoten van mijn zoon bij ons willen lunchen. Geen idee waarom? Meestal gezellig of zo bij ons. Af en toe vind ik niet zo erg maar vandaag deze kind en de volgende dag andere kind. Daar heb ik soms geen zin in achter elkaar lunchen bij ons, maar kan ik niet nee zeggen. En soms bij ons ook graag spelen na schooltijd. Maar sinds mijn zoon in eentje naar school, heb ik geen last van meer van vragen “Mag ik bij jullie lunchen? “

    • Dan zal het inderdaad wel heel gezellig zijn bij jullie! Hier is het op woensdag en vrijdag ook meestal wel de bedoeling dat kids blijven lunchen. Prima, maar niet elke keer idd!

  12. Als juf zijnde is het niet altijd makkelijk om de afspraakjes bij te houden van iedereen. “Basje moet vanavond mee met de mama van Liesje.” Wel fijn om te zien dat ouders een band met elkaar vinden en dat de kinderen zo extra sociaal contact krijgen. Kan ik alleen maar toejuichen.

    • Ik had het nog niet vanaf de juffen-kant bekeken haha. Ik ga sowieso altijd gewoon naar school om hem op te halen en spreek dan vaak pas iets af, dan heeft de juf er ook geen last van 😉

Leave A Reply

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.